search

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ - ΔΙΕΘΝΗ

Ριζοσπαστική ανάγνωση της περίφημης όπερας, που μετέφερε τη δράση σε μια δυστοπική μεσογειακή κοινωνία του 2050, σχολιάζοντας την καταστροφή του περιβάλλοντος. Παρά ωστόσο την απόδοση της Ιταλίδας σοπράνο Κάρμεν Τζανναττάζιο, οι επιδιωκόμενοι συμβολισμοί αποτυπώθηκαν χοντροκομμένοι...

Χώρος | Ηρώδειο, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής | 5/6/2019
Φωτογράφος | Δημήτρης Σακαλάκης (1,2,3), Χάρης Ακριβιάδης (4,5)

Η Νόρμα, Πρωθιέρεια των Δρυΐδων της Γαλατίας, είναι κρυφά ερωτευμένη με τον Ρωμαίο Πολλιόνε. Έχοντας γεννήσει μυστικά τα δύο του παιδιά, προδίδεται από εκείνον κι έτσι δηλώνει δημόσια την ιεροσυλία της, καταλήγοντας να καεί ζωντανή για βλασφημία –παίρνει όμως τελικά μαζί της και αυτόν, σώζοντας τη νεαρή ιέρεια Ανταλτζίζα, καρπό των νέων του πόθων. Πρόκειται για όπερα που στροβιλίζεται γύρω από τον άξονα μιας ερωτικής ιστορίας, αλλά δίνει χώρο και στην εξέταση του θεσμού της θρησκείας, του αέναου πολέμου του παρελθόντος με το μέλλον, καθώς και της αντίστασης. Η Νόρμα αποτελεί λοιπόν ιδανικό έδαφος για αναγνώσεις που κόβουν το σήμερα σαν λεπίδες ή αντιμετωπίζουν θέματα πάντοτε επίκαιρα. 

Σε συνέχεια αυτής της σκέψης ήρθαν οι Λα Φούρα ντελς Μπάους να μας παρουσιάσουν μία παράσταση που έρχεται αντιμέτωπη με την περιβαλλοντική καταστροφή. Τοποθετημένη σε μία δυστοπική μεσογειακή κοινωνία του 2050, η όπερα του Βιντσέντζο Μπελλίνι (1831) περπατά πάνω σε τόνους πλαστικό, περιβάλλεται από τόνους πλαστικό και προσκυνά τόνους πλαστικό. Αφαιρετικά δέντρα σε φλούο χρώματα υποστηρίζουν διάφανες μήτρες/μαρμίτες, γεμάτες από τεχνητή ζωή και θεία φίλτρα. Η νεοκέλτισσα ιέρεια τελεί τις μυσταγωγίες και προσπαθεί να φέρει νέα ζωή στη στέρφα, σκουπιδένια νήσο. 

Γεμάτος φιοριτούρες και φωνητικά bel canto ακκίσματα, ο ρόλος της Νόρμα μεταμορφώθηκε σε αγωνιώδες ερωτικό γράμμα, πράξη εκδίκησης και  τραγούδισμα της απόγνωσης, στα χέρια της Κάρμεν Τζανναττάζιο. Η Ιταλίδα σοπράνο φαίνεται να προετοιμάζεται με εξαιρετική ζέση για την αναβίωση της Νόρμας στη σκηνή της Met, με τη βραδιά στο Ηρώδειο να αποδεικνύει ότι είναι πράγματι έτοιμη να ανεβοκατέβει τις κλίμακες της Πρωθιέρειας. Οι τρίλιες της τραγουδήθηκαν με ζηλευτή ακρίβεια και ο χώρος του αρχαίου Ωδείου αγκάλιασε τη φωνή της, με πολύ όμορφο τρόπο. 

Στον αντίποδα ήρθε ο άκομψα τραγουδισμένος Πολλιόνε του Άρνολντ Ρουτκόφσκι: το μπραβάδο του Πολωνού κουτρουβάλησε τις σκάλες του Ηρωδείου με μεγαλύτερη χάρη απ' ό,τι κατάφερε να σκαρφαλώσει στο ύψος των περιστάσεων του άπιστου Ρωμαίου αξιωματούχου. Αλλά και η Τσέλια Κοστέα απέδωσε τον ρόλο της ευσεβούς Ανταλτζίζα χωρίς να καταφέρει να ανταποκριθεί –όπως ήταν αναμενόμενο από μία μονωδό του βεληνεκούς της. Μία μάλιστα από τις πιο αμήχανες φωνητικές στιγμές της βραδιάς, τραγουδήθηκε υπό την κηδεμονία της. 

Το μεγαλύτερο στοίχημα παίχτηκε πάντως στην απόδοση της σκηνοθεσίας. Παρότι η ανάγνωση της ισπανικής καλλιτεχνικής ομάδας φαντάζει ριζοσπαστική και τρομερά ενδιαφέρουσα στο χαρτί, το ανέβασμά της κάπου φαλτσάρει. Τα σκηνικά είναι αφαιρετικά μα μεγαλεπήβολα, χωρίς κανέναν λόγο να είναι έτσι· οι συμβολισμοί αποτυπώθηκαν άκομψοι και χοντροκομμένοι, ενώ τα κοστούμια έμοιαζαν σαν παράστασης της Björk, μετά από μία πολύ γενναία δόση κορτιζόνης και χειρουργική αφαίρεση κυνόδοντων. 

Η αγωνία των συντελεστών να μας σερβίρουν ένα αφήγημα βαρύ από σημειολογικές αναλύσεις της καταστροφής του περιβάλλοντος και της σχέσης μας με αυτό, κατέληξε να τους περδικλώσει σε μία σκηνοθεσία χωρίς ειρμό, με άτσαλο δέσιμο των (ομολογουμένως ενδιαφερόντων) επιμέρους στοιχείων. Οι προβολές του Αλμπέρτο ντε Γκόμπι έκαναν βέβαια μερικές τολμηρές αναφορές στο παρελθόν της όπερας –και άπτονταν οργανικών εικόνων– χάθηκαν όμως στην ανώμαλη επιφάνεια των πετρών του Ηρωδείου. Αλλά ούτε οι χορογραφίες των ακροβατών χρησιμοποιήθηκαν με σύνεση, ώστε να αφηγηθούν μία σωματική ιστορία που να δένει με την πολυτάραχη υπόθεση. Στον αντίποδα, οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ πρόσφεραν μία έξυπνη σκηνογραφική θεώρηση του χώρου, η οποία μάλλον θα πήγαινε ένα βήμα παραπέρα οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια ανάγνωσης της όπερας. 

Ήταν μία φιλότιμη προσπάθεια για κάτι καινούριο. Εντούτοις, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου ξεκίνησε με το Ηρώδειο να παραμένει (δυστυχώς) ο αήττητος Βεεμώθ της όπερας. 

 

 


HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 8: Alice In Chains + 1000mods, Fu Manchu, Puta Volcano, Monovine

Παρότι ο Layne Staley δεν είναι πια μαζί μας, στην Πλατεία Νερού έδωσαν το παρών αρκετοί από όσους…

Οι Korn ξαναγυρνούν

Ακούστε το ολοκαίνουριο τραγούδι "You’ll Never Find Me"

Dead Can Dance: Mε πολύ λίγους ανθρώπους έρχεσαι αληθινά κοντά. Και δεν είναι πάντα ευχάριστη εμπειρία...

Οι Dead Can Dance επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από κάμποσο καιρό, για 2 συναυλίες σε Θεσσαλονίκη…

Summer Nostos 2019: Andrew Bird

Μπροστά σε πενιχρό, αλλά και κάπως αχάριστο πλήθος, έδειξε γιατί μπορεί και μπλέκει τόσο πετυχημένα…

Horace Silver / Silveto Records

Το κλασικό modal μοτίβο του σπουδαίου Αμερικανού πιανίστα αποκτά πιο soulful αίσθηση και ανακατεύει…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…

Hipsters: Τα Ιndie Παιδιά του Κατεστημένου

Πολιτικά ασπάζονται τον φιλελευθερισμό, κοινωνικά προέρχονται κυρίως από τη μεσαία τάξη και…

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…