Gaël Segalen - Sofia Says

Ένα πολύ μελετημένο έργο, μεταξύ πειραματικών αυτοσχεδιασμών και ηλεκτρονικής σύνθεσης, το οποίο εκπληρώνει τον διακηρυγμένο καλλιτεχνικό στόχο της Γαλλίδας δημιουργού για σύγχρονη μουσική που να αντανακλά την πολυσύνθετη εικόνα του κόσμου μας στον 21ο αιώνα...

Label
Coherent States, Erratum & Sofia
Κυκλοφορία
1/2019
Βαθμολογία
7,5
Χάρης Συμβουλίδης
Χάρης Συμβουλίδης
Μας χωρίζει πλέον αιώνας και βάλε απ' όταν ο Luigi Russolo έγραψε την Τέχνη των Θορύβων (L' Αrte dei Rumori, 1913) και κάλεσε τον κόσμο της μουσικής να λάβει υπόψιν του τις νέες πραγματικότητες γύρω του, διαπιστώνοντας ότι το ανθρώπινο αυτί είχε πλέον συνηθίσει στους ήχους του αστικού, βιομηχανικού τοπίου –κατ' επέκταση, υπήρχαν πλέον ακροατές έτοιμοι να εκτιμήσουν πιο σύνθετα έργα, φτιαγμένα μέσω της τεχνολογίας.

Έχοντας τη σκυτάλη αυτής της μακρινής κληρονομιάς, η Γαλλίδα Gaël Segalen προσπαθεί εδώ και μια 20αετία περίπου για μια μουσική ικανή να εκφράσει την πολυσύνθετη εικόνα του κόσμου στον 21ο αιώνα (κατέχει δίπλωμα ηλεκτρακουστικής σύνθεσης και έχει συνεργαστεί με το Radio France Internationale), καταθέτοντας μάλιστα και ενδιαφέρουσες ιδέες στην πορεία, σαν π.χ. την «επιτόπια ηχογράφηση που μπορεί να χορευτεί» (danceable field recording) –η οποία αποτέλεσε τη μαγιά πίσω από το άλμπουμ του 2016 L'Ange Le Sage.

Για το Sofia Says, ωστόσο, το οποίο πρωτοβγήκε σε κασέτα μα πλέον διατίθεται και σε κόκκινο βινύλιο σε συμπαραγωγή της «δικής μας» Coherent States, η Segalen πιάνει το νήμα από το Memoir Οf My Manor (2017). Φτιάχνοντας 5 κομμάτια με γενικά μακρές διάρκειες (από 6-και-κάτι λεπτά, μέχρι σχεδόν 13), τα οποία έρχονται να λειτουργήσουν ως ενιαίο ηχητικά «τούνελ», μέσω του οποίου λαμβάνει χώρα το ταξίδι της Σοφίας· της αρχαίας μυθολογικής οντότητας, δηλαδή, που εδώ γίνεται ηρωίδα μιας σύγχρονης περιπλάνησης.

Η όλη ενατένιση έχει εξ ορισμού λοιπόν κάτι το «επικό», όσο κι αν έχουμε συνηθίσει το επίθετο σε άλλα μουσικά είδη. Και το αποτέλεσμα τη δικαιώνει, καθώς ο ηχητικός σχεδιασμός της Segalen καταφέρνει και εμπεριέχει τόσο το χάος, όσο και τη σοφία που μπορεί να βρει κανείς σε ένα τέτοιο «ταξίδι». Η Γαλλίδα δημιουργός βασίζεται σε ηλεκτρονικούς αυτοσχεδιασμούς με έντονο το στοιχείο του πειραματισμού, ωστόσο σε μια δεύτερη φάση προβαίνει σε μοντάζ και σε ενίσχυση στοιχείων που θέλει να τονίσει, καταφέρνοντας έτσι να σταθεί σε ένα δικό της «σύνορο» μεταξύ πειραματισμού και σύνθεσης.

Μετατοπιζόμενες συχνότητες, ψήγματα ατόφιας μελωδικότητας, επελαύνοντες θόρυβοι και ήχοι που αλλού δίνουν την αίσθηση ότι επωάζονται και αλλού πάλλονται σαν φωτεινοί αστέρες στον σκοτεινό καμβά του Σύμπαντος, πλάθουν τον κόσμο του Sofia Says. Έναν κόσμο με πολλές πτυχές, σε συνεχή σχεδόν μετάλλαξη –φέρνει κατά νου την ωραία ταινία Annihilation του Alex Garland (2018)– στον οποίον μπορεί και να χαθείς διατρέχοντας τα "Mountain East" και "Mountain West", για να φτάσεις στην άκρη του νοερού του τούνελ ("I'll See You Again"). Εκεί υπάρχει φως και κορύφωση, σε ένα φινάλε που διστάζεις ίσως να το πεις «αισιόδοξο», οπωσδήποτε όμως εκπέμπει ζωηρή την αίσθηση της αρμονίας.

Το Sofia Says είναι ένα πολύ μελετημένο έργο, το οποίο ξετυλίγει γλαφυρά τις δημιουργικές δυνάμεις της Gaël Segalen και εκπληρώνει τον διακηρυγμένο καλλιτεχνικό της στόχο, για μια μουσική σε σύμπνοια με τη νυν κατάσταση του ανθρώπινου κόσμου. Υπάρχει έτσι από την πλευρά της όχι μόνο συνείδηση, αλλά και σαφέστατη ιδεολογία πίσω από το πώς πορεύεται εδώ το φυσικό μαζί με το τεχνητό, από το πώς το ατομικό και το συλλογικό βρίσκονται σε συνεχή πάλη και συν-διαμόρφωση ("Like Warehouse"). Δεν παραλείπεται μάλιστα και η εξερεύνηση της επιθυμίας που προκύπτει για αποκοπή από τον φρενήρη ρυθμό της πραγματικότητας στο όνομα μιας προσωπικής, εσωτερικής αυτοπραγμάτωσης.

Η τελευταία αναδύεται νομίζω σε διάφορα σημεία εδώ κι εκεί, όμως λαμβάνει την πλήρη διάστασή της στο "I'll See You Again": είναι το πλέον ιδεολογικά φορτισμένο στιγμιότυπο του άλμπουμ, όπου επιτυγχάνεται η εξισορρόπηση μεταξύ του έμβιου πάθους και της κατά Russolo Τέχνης των Θορύβων, με έναν τρόπο που θα έκανε πραγματικά περήφανο τον Ιταλό φουτουριστή.

ακούστε το άλμπουμ μέσω BandCamp, εδώ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με το ένα χέρι στον αγρό και το άλλο στο Διάστημα, αποδεικνύεται το πιο οργιαστικό τους άλμπουμ,
Φυσιολατρική electronica που πατάει σε κλασικές ambient δομές, με τις πυξίδες να δείχνουν ...
Σε ένα τοπίο όπου η σύγχρονη τζαζ μπαίνει μέσα στην κλασική μουσική (και τούμπαλιν), ο «παλιός» ...

FEATURED TODAY

Με το ντεμπούτο τους να αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο συζητημένους δίσκους του 2019 για τα νέα φυντάνια που καταπιάνονται με το κλασικό heavy metal, οι
Σχετικά αναιμικά κύλησε και ο Φεβρουάριος από πλευράς δισκογραφίας, με τις πολυαναμενόμενες επιστροφές να ικανοποιούν, αλλά να μη συναρπάζουν –πλην μίας ...
Άργησαν να πάρουν στροφές στη σκηνή της Death Disco, φανερώνοντας αναίτια αμηχανία, πέτυχαν όμως τελικά να υπερασπιστούν το ιδιαίτερο της εμφάνισής τους, ...
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…