Bertil Strandbergs Kvintett ‎- Cirrus

Έχω φτιάξει καφέ και έχω διαλέξει δισκάρα στο πικάπ. Δίσκος-φωτιά, με τον Σουηδό τρομπετίστα-κρουστό και το κουϊντέτο του στα καλύτερά τους, σε μια προσεγμένη επανέκδοση ενός αρκετά σπάνιου LP...

Ζώης Χαλκιόπουλος
Ζώης Χαλκιόπουλος
Είναι Δευτέρα και, πάνω που έχει περάσει η μεγάλη μπόρα μες τη νύχτα, έχω διάθεση για νέες περιπέτειες στα αυτιά μου. Καλή εβδομάδα θα σας πω κι ας με περάσετε για γέρο άνθρωπο. Είναι σαν να ξέχασαν οι κάτοικοι αυτής της πόλης να εκφράζονται με έναν τέτοιον, λεπτό τρόπο. Σαν να ήταν δικαίωμα μόνο των ηθοποιών από τις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες. Δεν θα γκρινιάξω περαιτέρω, όμως. Έχω φτιάξει καφέ και έχω διαλέξει δισκάρα στο πικάπ. Δεν έχω ξεκινήσει καν τη στήλη, εντωμεταξύ, και ήδη έχει τελειώσει 2 φορές με κους-κους. Η 3η ανήκει στη διάρκεια του γραψίματος· και έτσι μόνο γίνεται στην περίπτωσή μου, για να μην χάνεται το παραμικρό.

Αγαπώ παθητικά την ευρωπαϊκή τζαζ, από μικρό παιδί. Είναι σαν να τρελαίνομαι για την αμερικάνικη, αλλά σαν να δίνω την ψυχή μου στην ευρωπαϊκή. Σουηδοί, Σέρβοι, Πολωνοί, Ιταλοί, Έλληνες, Ούγγροι, Γερμανοί, Δανοί. Δεν γράφουν τζαζ, μα μουσική καθημερινή, η οποία κρύβει κάθε συναίσθημα στην άρση και το αποκαλύπτει απλόχερα, αμέσως. Αυτό που λέω είναι ότι η ευρωπαϊκή τζαζ έχει πολύ πόνο ρε φίλε. Όχι ότι τα παιδιά της Blue Note δεν έχουν, κάθε άλλο. Απλά οι Πολωνοί π.χ., έχουν βαθιά μελαγχολία ακόμα και στα αυτοσχεδιαστικά. Όλα αυτά χωρίς να είμαι απόλυτος.

Πριν κάνα τρίμηνο έσκασε στα ράφια των δισκάδικων ένα φοβερό και τρομερό άλμπουμ από τη Σουηδία. Κι ευτυχώς, αφού μιλάμε για ένα αρκετά σπάνιο LP, που φτάνει το 500άρικο στην πρώτη του έκδοση. Συνεπώς η προσεγμένη επανέκδοση της νεοϋορκέζικης Frederksberg Records ήρθε σαν αγίασμα στις ζωές μας. Το έτος 1973 και το κουϊντέτο ανήκει στον τρομπετίστα-κρουστό Bertil Strandberg. Στο Cirrus τον βρίσκουμε στα καλύτερά του, σε έναν δίσκο-φωτιά: ένα πυκνό μουσικό σύννεφο, αποτελούμενο από 3 κομμάτια σε κάθε πλευρά του βινυλίου.

Λίγο abstract, λίγο modal και λίγο modern. Με δυνατές και groovy στιγμές, ένα bossa nova κομμάτι, αλλά κι ένα σε slomo tempo, που σκίζει. Ο δίσκος ακούγεται σαν γάργαρο νερό, από το ομώνυμο ''Cirrus'' μέσω των συναισθηματικών ''Glir'' και ''Elegi", ως το εκρηκτικό ''Cambodia'', το οποίο ακουμπάει το spiritual κλίμα των Αμερικάνων στα 1970s. Στη μέση υπάρχει και μια μικρή υπόκλιση της μπάντας, με ένα big band κομμάτι των 30 δευτερολέπτων. Φανταστικό κλίμα από έναν άκρως ατμοσφαιρικό δίσκο, καλά κρυμμένο στη «φασαρία» της παγκόσμιας τζαζ σκηνής. Από τη Στοκχόλμη με αγάπη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που ...

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος νιώθει νοσταλγία για ζεστά καλοκαίρια, μακριά από

FEATURED TODAY

Στο νέο του Diggin' ο Ζώης Χαλκιόπουλος ακούει δυνατά το ομώνυμο ντεμπούτο των MadMadMad, που γεννήθηκαν από τα σπλάχνα των Ill Considered και νιώθει ...

Μαύροι Πάνθηρες, chicanos, ασιάτες, LGBTQ κοινότητα, φόνοι, αντικουλτούρα, μουσική στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του '60 αποτελούν τα κινητήρια ...

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο νέο του Παρατηρητήριο, αφού μας πήραν το moshing και

HOT STORIES

Στο "Sour Candy" η ποπ σταρ ενώνει τις δυνάμεις της με το k-pop girl group, μια ημέρα πριν ακούσουμε το Chromatica.

Και μάλιστα στο ντοκιμαντέρ θα δούμε και τον Jim Jarmusch...

Το Massey Fucking Hall ηχογραφήθηκε σε εμφάνιση της μπάντας στο Τορόντο το 2017.

Top
0
Shares