Papa Roach: Το να βλέπεις ένα τραγούδι να πλέκεται μέσα στο κοινωνικό ύφασμα, είναι κάτι πολύ ξεχωριστό...

Ξεκίνησαν πάνω στον «πυρετό» του nu metal, αλλά πλέον έχουν συμπληρώσει παραπάνω από 25 χρόνια πορείας, χαράζοντας τον δικό τους δρόμο στον αμερικάνικο alternative ήχο. Με αφορμή λοιπόν τις επικείμενες συναυλίες σε Αθήνα (Σάββατο 29/2, Piraeus Academy) και σε Θεσσαλονίκη (Παρασκευή 28/2, στο Principal), μας μίλησαν για τον καινούριο τους δίσκο και για τι σημαίνει να έχεις στο ενεργητικό σου ένα «cult favourite» τραγούδι...

Δημήτρης Μεντές
Δημήτρης Μεντές
φωτογραφία 4: Bryson Roatch

Το βιογραφικό σας καταγράφει ένα τεράστιο χιτ και παράλληλα καλτ, αγαπημένο τραγούδι, το "Last Resort" (2000). Πώς αισθάνεστε ότι έχει σχηματίσει τον τρόπο με τον οποίον σας βλέπει ο κόσμος; Πώς έχετε παρατηρήσει να ωριμάζει το κομμάτι αυτό, μέσα στα χρόνια;

Η κυκλοφορία ενός κλασικού κομματιού είναι κάτι που σε διαχωρίζει από τα υπόλοιπα συγκροτήματα. Και είναι σίγουρα προτιμότερο απ' το να κάνεις μόνο μία επιτυχία και μετά τίποτα. Μπορείς όμως και να ξεκινήσεις να καλλιεργείς τη δυναμική που σου δίνει, ώστε να δημιουργήσεις την καριέρα σου.

Τώρα πια το "Last Resort" έχει μεγαλώσει και έχει απλωθεί μέσα στα social media και στη χρήση του σε αθλητικές περιστάσεις. Ακόμα και η χρήση του σαν meme είναι κολακευτική –από το Harry Potter, ως τα σλόγκαν για πιτσαρίες. Το να βλέπεις ένα τραγούδι να πλέκεται μέσα στο κοινωνικό ύφασμα, είναι κάτι πολύ ξεχωριστό.

Μετά από τόσα χρόνια καριέρας, έχετε δει πια την πατίνα του «rock 'n' roll τρόπου ζωής» να ξεφτίζει και να καταρρέει. Θεωρείτε ότι υπήρξε τοξική;

Απολύτως. Συνέβη και σε εμάς και είναι μάλιστα ο λόγος για τον οποίον βρισκόμαστε ακόμα εδώ. Γιατί καταφέραμε να ξεπεράσουμε την τοξικότητα αυτή και να γίνουμε σωστότεροι επαγγελματίες. Ακόμα κι έτσι, πάντως, είναι ωραίο να ξεδίνεις μία στο τόσο.

Πώς καταφέρνετε αλήθεια να παραμένετε καλλιτεχνικά σχετικοί, μετά από δύο γεμάτες δεκαετίες δράσης;

Μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει νομίζουμε το κοινό, που αποδέχεται το μουσικό μας ταξίδι: όταν ακούς κάτι αληθινό, το αισθάνεσαι μέσα σου. Οι στίχοι μας, επίσης, αποτελούν μεγάλο μέρος αυτής της συνθήκης. Γιατί προσεγγίζουμε τους ανθρώπους μέσα από τα συλλογικά προβλήματα και το πώς τα έχουν συνδέσει με τη μουσική.

Οι Papa Roach έχουν περάσει από πολλά μουσικά είδη, δένοντας τις αναφορές τους μαζί. Έχετε ποτέ φοβηθεί μήπως ο κόσμος αντιδράσει αρνητικά σε κάποια προσέγγισή σας;

Έχουν υπάρξει στιγμές κατά τη δημιουργική διαδικασία στις οποίες αναρωτηθήκαμε μήπως κάποιο κομμάτι ξέφευγε ρυθμικά ή σαν riff. Κι εκεί ακριβώς είναι που ρωτάμε αν θα είναι κάτι που θα αποσυντονίσει τον ακροατή ή θα τον προκαλέσει.

Δεν πιέζουμε τίποτα, πάντως. Θα σταματήσουμε να εξερευνούμε οποιαδήποτε ιδέα δεν αισθανόμαστε σωστή. Αλλά έρχονται φορές που είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται να κάνουμε, όσον αφορά το πόσο θέλουμε να προκαλέσουμε και τους εαυτούς μας και το κοινό. Το "Born For Greatness" από το Crooked Teeth του 2017, είναι πολύ καλό παράδειγμα.

Ας μιλήσουμε για τον τελευταίο σας δίσκο, το Who Do You Trust? (2019). Ποιο ήταν το κινητήριο θέμα πίσω από τη σύλληψή του;

Γράφτηκε κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών στις Η.Π.Α., σε μια περίοδο στην οποία δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε ποιος έλεγε την αλήθεια. Δεν είναι και τίποτα καινούριο για την πολιτική αυτό, βέβαια· αλλά θα έπρεπε πλέον να μπορούμε να ξεχωρίσουμε τι είναι ψέμα και τι όχι.

Στη χώρα μας, η εξουσία ανήκει από τότε σε ένα άτομο που ψεύδεται καθημερινά. Πάντως σκοπός μας δεν ήταν να κάνουμε έναν πολιτικό δίσκο. Έτσι έρχονται και τραγούδια σαν το "Elevate" και το "Come Around", να μας θυμίσουν το καλοκαίρι που περάσαμε όταν γράφτηκε το άλμπουμ και να αλαφρύνουν τη διάθεση.

Σε τι είναι διαφορετικός ο συγκεκριμένος δίσκος, σε σχέση με τους προηγούμενούς σας;

Με κάθε κυκλοφορία προσπαθούμε να ανοίξουμε τα όριά μας. Το "I Suffer Well", ας πούμε, έχει μια καθαρά punk διάθεση. To "I Feel Like Gome" ήταν αυτό που άνοιξε την πόρτα για το pop punk. To "Not Τhe Only One" έχει χορευτικές στροφές και sludge ρεφρέν. Όλα μας προχωράνε ένα βήμα παρακάτω.

Πού βλέπετε τους Papa Roach στη νέα δεκαετία; Τι ελπίζετε για τη μπάντα;

Θέλουμε να συνεχίσουμε να δημιουργούμε μουσική που κάνει εμάς και το κοινό μας να αισθανόμαστε κάτι αληθινό. Επίσης, παρ' ότι νιώθουμε πολύ τυχεροί που μπορούμε και παίζουμε ως support για άλλους καλλιτέχνες, θα θέλαμε να φτάσουμε να είμαστε εμείς headliners κάποια μέρα. Είναι μεγάλος μας στόχος αυτός.

Τέλος, τι μπορούμε να περιμένουμε από τις επικείμενες συναυλίες σας σε ελληνικό έδαφος, σε Θεσσαλονίκη (28/2) και Αθήνα (29/2);

Πολλή ενέργεια και τραγούδια από όλη την καριέρα μας! Δίνουμε το είναι μας σε κάθε συναυλία και περιμένουμε ασφαλώς το ίδιο και από εσάς. Είναι άλλωστε και μια υπέροχη ευκαιρία να επισκεφτούμε την πανέμορφη χώρα σας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οι Αμερικανοί με τον δεύτερο δίσκο τους Mandala of Fear δίνουν μαθήματα πολυπρισματικού heavy rock και ο ντράμερ

To ντουέτο των αδερφών Mael, εδώ και πέντε δεκαετίες «το κάνει με τον δικό του τρόπο». Ομοίως και στον νέο δίσκο των

FEATURED TODAY

Στο νέο του Incoming, ο Δημήτρης Λιλής ακούει δυνατά τσιτωμένο hardcore, από την Ουάσινγκτον μέχρι την Αθήνα κι από εκεί στο Λος Άντζελες.

Στο νέο του Diggin', ο Ζώης Χαλκιόπουλος ξανακούει την πρώτη κυκλοφορία του Madlib ως Quasimoto και απολαμβάνει το καρτουνίστικο alter ego του, ...

Το Avopolis αποχαιρετά τον σπουδαίο συνθέτη που έφυγε από τη ζωή στα 91 του χρόνια, ξανακούγοντας 10 εμβληματικά soundtracks του.

HOT STORIES

Οι Massive Attack συνεργάζονται με τους Algiers, τον Saul Williams και τους Young Fathers στο νέο τους υλικό που μας προετοιμάζει για την εμφάνισή τους

Στις 4 Σεπτεμβρίου ο 11ος δίσκος των Stones θα είναι και πάλι διαθέσιμος με νέα ακυκλοφόρητα τραγούδια σε ποικίλες deluxe εκδοχές και όχι

43 χρόνια μετά κυκλοφορεί ένα επίσημο clip του κομματιού.

Top